១០-មករា-២០១២៖ អ្នកភូមិនៅភូមិព្រែកស្មាច់ ឃុំកោះស្ដេច ស្រុកគីរីសាគរ ខេត្តកោះកុង រុះរើផ្ទះដើម្បីទៅរស់នៅកន្លែងថ្មី។
អ្នកភូមិមួយចំនួនដែលមិនទាន់ចាកចេញពីភូមិរបស់ខ្លួននៅឡើយនោះ កំពុងព្រួយបារម្ភខ្លាចគេបណ្ដេញ និងបង្ខំឲ្យពួកគាត់ទៅរស់នៅទីតាំងថ្មី។
អ្នកភូមិនៅចំណុចពយជប៉ុន ស្ថិតក្នុងឃុំកោះស្ដេច ស្រុកគីរីសាគរ ខេត្តកោះកុង បានសម្ដែងការភ័យខ្លាច បន្ទាប់ពីអាជ្ញាធរតម្រូវឲ្យពួកគេរុះរើលំនៅឋានចេញឲ្យអស់នៅដើមខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១២ ខាងមុខនេះ។
ការតម្រូវឲ្យពលរដ្ឋរុះរើផ្ទះសម្បែងនេះ បន្ទាប់ពីរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា និងអាជ្ញាធរខេត្តកោះកុង កាលពីថ្ងៃទី៩ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០០៨ បានសម្រេចជួលដីចំនួន ៣៦.០០០ហិកតារ ទៅឲ្យក្រុមហ៊ុនចិនឈ្មោះ យូញៀន ឌីវឺឡុបមេន (Union Development Group) ចំនួន ៩៩ឆ្នាំ ដើម្បីអភិវឌ្ឍន៍ជាតំបន់ទេសចរណ៍ធម្មជាតិដ៏ធំមួយនៅទីនោះឈ្មោះក្បាលនាគ៧ ហើយក្រុមហ៊ុននឹងត្រូវអភិវឌ្ឍន៍ចប់ស្ថាពរក្នុងរយៈពេល ២០ឆ្នាំក្រោយ។
អ្នកស្រី សេះ សេងហៀង រស់នៅចំណុចពយជប៉ុន ភូមិព្រែកស្មាច់ ឃុំកោះស្ដេច ស្រុកគីរីសាគរ ថ្លែងថា អ្នកស្រីកំពុងព្រួយបារម្ភចំពោះលោកអភិបាលស្រុកដែលដាក់ឱសានវាទឲ្យពលរដ្ឋទទួលយកផ្ទះថ្មីឲ្យអស់ក្នុងអំឡុងដើមខែកុម្ភៈ ខាងមុខនេះ ពីព្រោះក្រុមហ៊ុនត្រូវការដីអភិវឌ្ឍន៍។
អ្នកស្រីបន្តថា ដីចម្ការនិងផលដំណាំ ដូចជា ដូង និងស្វាយចន្ទី ចំនួន ១៥ហិកតារ ដែលគាត់បានដាំ និងបង្កបង្កើនផលតាំងពីឆ្នាំ១៩៩៣មក គាត់បានទទួលសំណងជាលុយពីក្រុមហ៊ុនតែ ២ពាន់ដុល្លារប៉ុណ្ណោះ។ រីឯផ្ទះក្រុមហ៊ុន និងអាជ្ញាធរមានគោលការណ៍ឲ្យពលរដ្ឋចាប់ឆ្នោតយកដីទំហំទទឹង ៥០ម៉ែត្រ និងបណ្ដោយ ១០០ម៉ែត្រ ដែលមានផ្ទះឈើទំហំ ៦ គុណនិង ៧ម៉ែត្រ នៅចំណុចកូនកុក ដែលមានចម្ងាយពី ១៥ ទៅ ១៦គីឡូម៉ែត្រពីទីតាំងចាស់។
អ្នកស្រី សេះ សេងហៀង៖ «ព្រួយបារម្ភខ្លាំងព្រោះអីទៅរស់នៅកន្លែងនោះ មិនដូចនៅភូមិចាស់ទេ គេឈូសឆាយលើភ្នំព្រៃសុទ្ធសាធ គេវាយព្រៃធ្វើផ្ទះឲ្យ យើងត្រូវចាកចេញពីភូមិចាស់ យើងព្រួយបារម្ភខ្លាំងណាស់ ព្រោះអីវាពិបាកខុសគ្នា ១៦គីឡូមែន ប៉ុន្តែពួកខ្ញុំជាប់មាត់សមុទ្ទមានចំហាយទឹកសមុទ្ទពេលខែត្រជាក់មិនត្រជាក់ប៉ុន្មានទេ តែបើនៅចំណុចកូនកុកនោះ លើកំពូលភ្នំម៉ោង ៦មិនទាន់ទេ រងា ហើយមូសច្រើនគ្រុនចាញ់ច្រើន គ្មានទឹកស្អាតមានតែផ្ទះមួយខ្នង មន្ទីរពេទ្យសាលារៀនក៏មិនទាន់មាន ទីផ្សារ ប៉ុស្តិ៍ប៉ូលិសអី។ ខាងរដ្ឋាភិបាលគាត់ថា គាត់មានគម្រោង»។
លោក ប្រាក់ ថន អាយុ ៦៨ឆ្នាំ ដែលកំពុងថែទាំចម្ការនៅខាងក្រោយផ្ទះមានប្រសាសន៍ថា គាត់មករស់នៅ និងបង្កបង្កើនផលក្នុងភូមិនេះតាំងពីឆ្នាំ១៩៨៣មក ដោយសារក្រុមហ៊ុនយូញៀនត្រូវការដី ដំណាំហូបផ្លែជាច្រើនរបស់គាត់ ក្រុមហ៊ុននេះមិនបានផ្ដល់សំណងសមរម្យឲ្យគាត់ឡើយ។
លោកបន្តថា បច្ចុប្បន្នពលរដ្ឋស្នើសុំឲ្យរដ្ឋាភិបាល និងក្រុមហ៊ុនទូទាត់សំណងដីនិងផ្ទះរបស់គាត់ទៅតាមតម្លៃទីផ្សារ៖ «វាលក់ដូចមិនលក់ទេ លក់នោះវាឲ្យស្រេចហ្នឹងចិត្ត ១៥គ្រួសារមុនគេឲ្យ ១ហិកតារ ៨ពាន់ដុល្លារ ៥ហិកតារហើយ តែដល់ចុងក្រោយបើកវគ្គទី២នេះ ស្រេចទេគេឲ្យ»។
ខែ សុណង៖ អ៊ុំដី ១៣ហិកតារនោះបានអ្វីខ្លះ? ប្រាក់ ថន៖ បានលុយ ៣ពាន់ដុល្លារ គេថា បើយើងមិនយកគឺអត់ គេថាលុយរដ្ឋកំណត់ឲ្យតែ ៣ពាន់នោះ សុំអង្វរគេពីរបីអាទិត្យនោះគេមិនព្រម។
ស្របពេលដែលមានការតវ៉ាពីអ្នកភូមិខ្លះដែលមិនព្រមចាកចេញពីលំនៅឋាននោះ ក៏មានពលរដ្ឋមួយចំនួនធំដែលមានផ្ទះតូចៗ បានទទួលយកគោលការណ៍ដោះដូរកន្លែងរស់នៅថ្មីរបស់ក្រុមហ៊ុននេះដែរ។
ផ្ទះឈើជាជួរបែរមុខទៅសមុទ្ទមិនដល់ ៥០ម៉ែត្រ ដែលមានខ្យល់អាកាសល្អ ក្រុមកម្មករ និងម្ចាស់ផ្ទះកំពុងវាយកម្ទេច និងរុះរើជាបណ្ដើរៗ។
កំពុងជញ្ជូនឥវ៉ាន់ដាក់នៅខាងមុខផ្ទះ ស្ត្រីវ័យ ២៤ឆ្នាំ ឈ្មោះ សាន ធារី ដែលបានសម្រេចចិត្តរុះរើផ្ទះដើម្បីទៅរស់នៅកន្លែងថ្មីដែលក្រុមហ៊ុនផ្ដល់ឲ្យបានថ្លែងថា នាងមានអារម្មណ៍ក្ដុកក្ដួលនឹកស្ដាយស្រណោះភូមិឋានធ្លាប់រស់នៅតាំងពីនាងដឹងក្ដីមក៖ «ទោះជាផ្ទះចាស់ក៏យើងកក់ក្ដៅអ៊ីចឹងណាស់ ផ្ទះធំក៏ដោយក៏មិនដូចយើងផ្ទះធំដែរ យើងភូមិចាស់មានដើមឈើធំៗ មានផលផ្លែហូបបានគ្រប់មុខអ៊ីចឹងណា ដល់ពេលទៅលើទម្រាំយើងដាំដុះមិនដឹងប៉ុន្មានឆ្នាំទៀតបានហូប»។
ឆ្លើយទៅនឹងការត្អូញត្អែររបស់ពលរដ្ឋនេះ អភិបាលស្រុកគីរីសាគរ លោក ឈេង ឆិ មានប្រសាសន៍ក្នុងទឹកមុខម៉ឺងម៉ាត់ថា បើទោះបីជាពលរដ្ឋស្នើសុំយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ក្រុមហ៊ុន និងរដ្ឋាភិបាលពុំមានគោលការណ៍ត្រឡប់ក្រោយបានឡើយ។ ក្នុងន័យនេះ លោកបញ្ជាក់ថា លោកនឹងបញ្ចប់ការបែងចែកដី និងផ្ទះដល់ពលរដ្ឋឲ្យអស់ក្នុងខែកុម្ភៈ។ លោកថា ពលរដ្ឋជិត ៣០០គ្រួសារ បានចាប់ឆ្នោតយកផ្ទះរួចហើយ បច្ចុប្បន្ននៅសល់តែពលរដ្ឋភូមិពាមកាយ ១៩គ្រួសារ និងភូមិព្រែកស្មាច់ ៣គ្រួសារទៀតប៉ុណ្ណោះ។
គម្រោងអភិវឌ្ឍន៍របស់ក្រុមហ៊ុនយូញៀន នេះបានធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ដីចម្ការរបស់ប្រជាពលរដ្ឋចំនួន ៥ឃុំ ក្នុងនោះគឺមានឃុំតានូន ឃុំថ្មស ស្រុកបូទុមសាគរ និងឃុំកោះស្ដេច ឃុំភ្ញីមាស និងឃុំព្រែកខ្សាច់ ក្នុងស្រុកគីរីសាគរ ដែលមានប្រជាពលរដ្ឋជាង ១.១៤០គ្រួសារ។
កាលពីថ្ងៃទី៦ ធ្នូ ឆ្នាំ២០១១ អ្នកភូមិជាង ២០០នាក់មកពីស្រុកបូទុមសាគរ និងស្រុកគីរីសាគរ បាននាំគ្នាធ្វើបាតុកម្មបិទផ្លូវជាតិលេខ៤៨ ជាច្រើនម៉ោង ដើម្បីសុំឲ្យអាជ្ញាធរ និងក្រុមហ៊ុនផ្ដល់ដំណោះស្រាយពីបញ្ហាដីធ្លីដល់ពួកគេ។ ក្នុងការតវ៉ានោះ ពួកគេបានត្រឡប់ទៅវិញ បន្ទាប់ពីអាជ្ញាធរស្រុក និងខេត្តបានទទួលយកសំណើរបស់ពួកគេ ៤ចំណុច គឺសុំឲ្យមានការទូទាត់សំណងភូមិកចាស់ឲ្យបានសមរម្យ។ ចំណុចទី២ សុំឲ្យផ្ដល់ដីឲ្យពលរដ្ឋក្នុង១គ្រួសារពីរហិកតារដោយស្របច្បាប់ ប្រសិនមិនអាចអនុវត្តលក្ខខណ្ឌទាំងពីរនេះមិនបានទេ ចំណុចទី៣ សុំឲ្យលោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន ធ្វើការឆ្វៀលភូមិ រក្សាទុកភូមិនោះក្នុងតំបន់អភិវឌ្ឍន៍ដដែល និងចំណុចទី៤ ពួកគាត់សុំប្រមូលផលដំណាំលើដីចម្ការដែលក្រុមហ៊ុនយកក្នុងតម្លៃថោកនោះ។
អភិបាលរងខេត្តកោះកុង លោក សុន តារា មានប្រសាសន៍នៅថ្ងៃទី១១ មករា ថា ការទាមទាររបស់ពលរដ្ឋនោះ គឺផ្ទុយពីគោលការណ៍របស់រាជរដ្ឋាភិបាល៖ «នេះគឺគ្មានរឿងអ្វីដែលថា មិនសមហេតុសមផលនោះទេ មិនមានការឆ្វៀលភូមិឆ្វៀលអីទេ»។
វិទ្យុអាស៊ីសេរីមិនអាចទាក់ទងតំណាងក្រុមហ៊ុនយូញៀន ឌីវឺឡុបមេន គ្រុប បានទេ។
យ៉ាងនេះក្ដី អ្នកសម្របសម្រួលអង្គការលីកាដូ ប្រចាំខេត្តកោះកុង លោក អ៊ិន គង់ជិត បានរិះគន់ចំពោះការដាក់ឱសានវាទរបស់អាជ្ញាធរថា គឺជាការរំលោភសិទ្ធិរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ។
ប្រជាពលរដ្ឋមកពីស្រុកបូទុមសាគរ និងស្រុកគីរីសាគរ រាប់រយគ្រួសារដែលបានទទួលយកសំណងផ្ទះឈើដែលក្រុមហ៊ុនផ្ដល់ឲ្យសង់ដូចៗគ្នា នៅចំណុចកូនកុក ស្ថិតក្នុងឃុំកោះស្ដេចនោះ ខ្លះបានចាកចោលផ្ទះសម្បែង ដើររកម្ហូបអាហារ ដោយសារតំបន់នោះពួកគេមិនទាន់អាចដាំដំណាំអ្វីបាន និងនៅឆ្ងាយពីមុខរបរនេសាទដែលពួកគេធ្វើ៕
No comments:
Post a Comment