ការធ្វើទារុណកម្ម និងរំលោភសិទ្ធិមនុស្សរបស់ពលករខ្មែរនៅម៉ាឡេស៊ី នៅតែជាបញ្ហាប្រឈមខ្លាំង ដែលទាមទារឲ្យអាជ្ញាធរខ្មែរ ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ និងជួយសង្គ្រោះ។
ពលករខ្មែរម្នាក់អាយុ ២៣ ឆ្នាំ មានស្រុកកំណើតនៅខេត្តកំពង់ធំ ដែលបច្ចុប្បន្នកំពុងបម្រើការងារជាស្ត្រីមេផ្ទះ នៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី បានចោទថា នាងកំពុងត្រូវថៅកែជាជនជាតិ ម៉ាឡេស៊ីធ្វើទារុណកម្មធ្ងន់ធ្ងរ និងបៀតបៀនកេរ្តិ៍ខ្មាស។
អ្នកស្រីជាម្ដាយពលករខ្មែររូបនោះ បានអះអាងកាលពីរសៀលថ្ងៃទី ១០ ខែឧសភាថា កូនស្រីគាត់បានចេញដំណើរទៅធ្វើការជាស្ត្រីមេផ្ទះនៅម៉ាឡេស៊ី តាំងពីថ្ងៃ ទី ២៦ ខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០១១។
បន្ទាប់មក នៅថ្ងៃទី ២១ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ ២០១២ កន្លងទៅ ពលករខ្មែរ ២ នាក់ ដែលធ្វើការនៅជិតផ្ទះ ដែលកូនស្រីគាត់ធ្វើនៅម៉ាឡេស៊ី បានលួចទូរស័ព្ទពីម៉ាឡេស៊ី ថា កូនគាត់កំពុងត្រូវថៅកែបង្ខំឲ្យធ្វើការលើសម៉ោងកំណត់ បង្អត់បាយ និងបានឱបរឹតពីក្រោយបម្រុងចាប់រំលោភ។
សំឡេង៖ «អ្នកជិតខាងប្រាប់ខ្ញុំថា ពេលអ៊ុតខោអាវក៏ដោយ ពេលអីក៏ដោយ ចូលមកដល់នោះឯង វៃមួយធុងទឹក ដបទឹកដបស្អីអញ្ចឹងក្មួយ! ហើយពេលដែលវៃអ៊ីចឹងអត់ឲ្យហូបបាយទេ ហើយបាយក្នុង ១ ថ្ងៃ ហូបតែ ២ ពេលទេ។ ពេលបាយពេលព្រឹក ម៉ោង ៣ ល្ងាចទើបឲ្យ។ បាយព្រឹកម៉ោង ១០ យប់បានឲ្យ។ បាយពេលល្ងាច មីអូននៅជិតហ្នឹងវាប្រាប់ខ្ញុំណាក្មួយ ថៅកែ ដែលវៃនឹងស្ត្រីរាងចំណាស់នៅក្នុងផ្ទះនឹងដែលវៃហើយ អ្នកដែលចាប់នឹងត្រូវជាប្អូនថៅកែ បានស្អីបានស្អីខ្ញុំមិនដឹងទេ តែដឹងថា ចាប់ឱប នៅពេលសែនចិន (បុណ្យចូលឆ្នាំចិន)»។
ម្ដាយពលករខ្មែរ ដែលរងគ្រោះ បានបន្តទៀតថា គាត់បានព្យាយាមទាក់ទងភ្នាក់ងារនាំពលករខ្មែរទៅធ្វើការនៅម៉ាឡេស៊ី ជាច្រើនដង ដើម្បីជួបកូនស្រីគាត់បន្ទាប់ពីទទួលដំណឹងនេះ តែក្រុមហ៊ុន និងភ្នាក់ងារនាំពលករ ទៅធ្វើការនៅម៉ាឡេស៊ី បានប្រាប់ថា កូនគាត់សុខសប្បាយ និងមិនមានការធ្វើទារុណកម្មអ្វីនោះឡើយ។
ទោះយ៉ាងណាក្ដី អ្នកស្រីបានជួបនិយាយទូរស័ព្ទឆ្លងឆ្លើយជាមួយកូន ហើយកូនស្រីបានប្រាប់ថា ខ្លួនពិតជាទទួលរងគ្រោះ ដោយថៅកែធ្វើទារុណកម្ម បង្អត់អាហារ និងវាយដំពិតមែន។
ក្រោយទួលដំណឹងដូច្នេះ អ្នកស្រីបានដាក់ពាក្យបណ្ដឹងទៅមជ្ឈមណ្ឌលអប់រំច្បាប់សម្រាប់សហគមន៍ (CLEC) និងនាយកដ្ឋានប្រឆាំងការជួញដូរមនុស្ស និងការពារអនីតិជននៃក្រសួងមហាផ្ទៃ កាលពីដើមខែមេសាកន្លងមក ដើម្បីសុំឲ្យជួយរកវិធីបញ្ជូនកូនគាត់ត្រឡប់មកស្រុកវិញ។ ក៏ប៉ុន្តែ ភ្នាក់ងារនាំពលករនៅម៉ាឡេស៊ី បានទូរស័ព្ទមកគំរាមកំហែងអ្នកស្រីជាបន្តបន្ទាប់។
សំឡេង៖ «Agencyគំរាមឲ្យខ្ញុំហ្នឹងឯង ដកពាក្យបណ្ដឹងភ្លាមៗ ទៅ មិនបាច់ប្ដឹងផ្ដល់អីទេ កូនគេយកមកមើលឲ្យបាយឲ្យអីហើយ។ វៃតិចតួចអីទេ មិនដល់ថ្នាក់ជាំមិនដល់ថ្នាក់អីទេ។ គេថតមើលហើយ។ មីងឯងចាំតែទទួលយកលុយទៅមិនបាច់ភ័យទេ។ កូនគេដោះស្រាយហើយ Agency គេថា អញ្ចឹងមិនបាច់ប្ដឹងដល់ប៉ុស្តិ៍អាស៊ីសេរីដល់អីទេ។ បើមិនដកពាក្យបណ្ដឹងទេ មីងឯងដឹងតាមរយៈណា ក្មេងទាំង ២ នាក់ ដែលជួយអាចន្ធូហ្នឹងឯង គេមិនឲ្យមកស្រុកវិញទេ។ គេធ្វើបាបក្មេងនោះទៀត»។
លោក មឿន តុលា ប្រធានផ្នែកកម្មវិធីការងារនៃមជ្ឈមណ្ឌលអប់រំច្បាប់សម្រាប់សហគមន៍ បានឲ្យដឹងថា លោកបានទទួលពាក្យបណ្ដឹងពីម្ដាយរបស់ពលការិនីរូបនេះរួចហើយ កាលពីដើមខែមេសា និងកំពុងព្យាយាមទាក់ទងដៃគូនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ជំរុញឲ្យមានការជួយសង្គ្រោះជនរងគ្រោះមកកម្ពុជាវិញឲ្យបានឆាប់។
ការចោទប្រកាន់នេះ ត្រូវបានលោក ណោះ ហាន ប្រធានមជ្ឈមណ្ឌលនាំពលករខ្មែរទៅធ្វើការនៅម៉ាឡេស៊ី ជី.អឹម.ស៊ី (GMC) បដិសេធថា គ្មានអំពើហិង្សាណាមួយទៅលើពលការិនីនៅខេត្តកំពង់នោះទេ ហើយភ្នាក់ងារនាំពលករខ្មែរទៅធ្វើការនៅម៉ាឡេស៊ី ក៏មិនបានគំរាមដល់គ្រួសារជនរងគ្រោះនោះដែរ។
លោក ណោះ ហាន៖ «កូននោះគេមិនបានធ្វើបាបអីទេ។ ប៉ុន្តែ គ្រាន់តែថា ទៅហ្នឹងប្រាប់ថា ម្ចាស់ផ្ទះចេះតែស្រែគំហក គំរាមកំហែង។ ដល់ពេលអ៊ីចឹងទៅ ខ្ញុំក៏ប្រាប់ដល់ Agency ថា អត់បានទេ ធ្វើអ៊ីចឹងអត់បានទេ។ ត្រូវតែសម្រួលប្រាប់ម្ចាស់ផ្ទះនោះ ឲ្យរៀបចំឡើងវិញ។ គេក៏រៀបចំស្រួលរហូតដល់រាល់ថ្ងៃហ្នឹង។ អ៊ីចឹងទេ ប្រសិនជាគាត់ចង់ឲ្យកូនត្រឡប់មកវិញ ក្រុមហ៊ុនអាចរៀបចំឲ្យបាន»។
បើទោះបីជាគេដឹងថា ទៅធ្វើការនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ប្រឈមគ្រោះថ្នាក់ក្ដី ក៏មានប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរជាច្រើននៅតែចង់ទៅធ្វើការនៅប្រទេសនោះ ដដែល។ អ្នកជំនាញសេដ្ឋកិច្ចមួយចំនួនបានអះអាងថា បញ្ហានេះ ដោយសារតែមូលហេតុក្រីក្រ និងភាពគ្មានការងារធ្វើនៅប្រទេសកម្ពុជា។
ដោយភាពក្រីក្រនេះហើយ ទើបឪពុកម្ដាយមួយចំនួន ប្រថុយឲ្យកូនស្រីទៅធ្វើការនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ជាថ្នូរនឹងប្រាក់កម្ចីពីក្រុមហ៊ុនខ្លះ ដើម្បីដោះស្រាយជីវភាព។ ជាក់ស្ដែង ដូចជាម្ដាយពលករមួយរូបនៅខេត្តកំពង់ធំនេះ។ អ្នកស្រីឲ្យដឹងថា អ្នកស្រីបានខ្ចីលុយ ៣០០ ដុល្លារ ពីមជ្ឈមណ្ឌលនាំពលករធ្វើការនៅម៉ាឡេស៊ី ឈ្មោះ ជី.អឹម.ស៊ី (GMC) មុននឹងឲ្យកូនទៅធ្វើការនៅម៉ាឡេស៊ី។
លោក មឿន តុលា ប្រធានកម្មវិធីការងារនៃមជ្ឈមណ្ឌលអប់រំច្បាប់សម្រាប់សហគមន៍ ឲ្យដឹងថា បច្ចុប្បន្នមានពលករខ្មែរប្រមាណ ៥ ទៅ ៦ ម៉ឺននាក់ កំពុងធ្វើការនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី។ មជ្ឈមណ្ឌលអប់រំច្បាប់សម្រាប់សហគមន៍ ក៏ទទួលពាក្យបណ្ដឹងពីគ្រួសារជនរងគ្រោះ ថាមានការប្រើអំពើហិង្សា និងរំលោភសិទ្ធិមនុស្សចំនួន ១០ ករណី គិតត្រឹមថ្ងៃទី ១០ ខែឧសភា ឆ្នាំ ២០១២ នេះ។
រីឯរបាយការណ៍ប្រចាំឆ្នាំរបស់អង្គការ អាដហុក (Adhoc) កាលពីឆ្នាំ ២០១១ ទទួលពាក្យបណ្ដឹងពីគ្រួសារជនរងគ្រោះចំនួន ១០២ ករណី។ តួលេខនេះ ខ្ពស់ជាងពាក់កណ្ដាលកាលពីឆ្នាំ ២០១០ ដែលមានត្រឹមតែជាង ៥០ ករណីប៉ុណ្ណោះ។ សម្រាប់ដើមឆ្នាំ ២០១២ នៅមិនទាន់មានតួលេខច្បាស់លាស់នៅឡើយទេ។
លោក មឿន តុលា សង្ឃឹមថា ស្ថានភាពរស់នៅរបស់ពលករខ្មែរនៅម៉ាឡេស៊ី អាចមានការប្រសើរឡើង ក្រោយពីនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន បានចេញសារាចរណែនាំឲ្យផ្អាកនាំពលករខ្មែរទៅម៉ាឡេស៊ីជា បណ្ដោះអាសន្ន កាលពីខែតុលា ឆ្នាំ ២០១១។ តែជាក់ស្ដែង បញ្ហាដែលធ្លាប់កើតមានដល់ពលករខ្មែរ កាលពីឆ្នាំ ២០០៩ ២០១០ និងឆ្នាំ ២០១១ នៅតែបន្តកើតឡើងថែមទៀត ដល់ឆ្នាំ ២០១២ នេះ ដោយសារតែការអនុវត្តសារាចរណែនាំនោះគ្មានប្រសិទ្ធភាព។
គ្មានប្រសិទ្ធភាពត្រង់ថា ពលករខ្មែរនៅម៉ាឡេស៊ី ត្រូវបានបន្តកុងត្រាថែមទៀត ពេលដែលចប់អាណត្តិចាស់ ហើយក្រុមហ៊ុនមួយចំនួន នៅតែលួចលាក់បញ្ជូនពលករខ្មែរទៅដោយស្ងាត់ៗ ក្រោយពីសារាចរត្រូវបានប្រកាសជាផ្លូវការ។
សំឡេង៖ «អនុវត្តឲ្យមានប្រសិទ្ធិភាពក្នុងការមិនបញ្ជូនMaid តទៅទៀតទេ។ តាមឮព័ត៌មានថា នៅតែមានការបញ្ជូនMaidតាមច្រកផ្សេងៗ។ ក៏ប៉ុន្តែ យើងព្យាយាមរកភស្តុតាងនឹងដែរ តែយើងពិបាករកបន្តិច ដោយសារតែការបញ្ជូននោះ មិនបញ្ជូនតាមរូបភាពភ្លឺដូចលើកមុន»។
បន្ថែមលើនេះ អ្នកស្រី លឹម មុនី អនុប្រធានផ្នែកស្ត្រីនៃសមាគម អាដហុក បានឲ្យដឹងថា ក្រុមហ៊ុននាំពលករទៅម៉ាឡេស៊ីមួយចំនួនបានបិទទ្វារ ដូចជា ក្រុមហ៊ុន T&Pជាដើម ជាហេតុធ្វើឲ្យពលករខ្មែរមួយចំនួនបាត់ដំណឹង ដោយសារតែគ្មានប្រភពឯកសារច្បាស់លាស់សម្រាប់ទំនាក់ទំនងពលករទាំងនោះ។ របាយការណ៍ស្ដីពីការបាត់ខ្លួនពលករ ត្រូវបានបញ្ជូនទៅក្រសួងមហាផ្ទៃតែមិនទាន់បានលទ្ធផលអ្វីទាំងអស់ រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ។
រីឯពលករខ្មែរមួយចំនួន ដែលក្រុមហ៊ុននៅដំណើរការដល់សព្វថ្ងៃ កំពុងប្រឈមនឹងការ ធ្វើទារុណកម្មធ្ងន់ធ្ងរ និងខ្លះទៀត ក៏បាត់ខ្លួនផង ដោយសារតែរត់គេចពីការបង្ខំឲ្យបន្តកុងត្រាថ្មី ដោយសារតែថៅកែមិនព្រមឲ្យត្រឡប់មកផ្ទះវិញ ពេលចប់អាណត្តិ។
អ្នកស្រីបញ្ជាក់ថា៖ «ពលការិនីគាត់ចប់អាណត្តិ គាត់ត្រូវមកតាមកិច្ចសន្យា។ ប៉ុន្តែថៅកែ គេឲ្យមកគេទារមនុស្សដូរពីក្រុមហ៊ុន។ អ៊ីចឹងក្រុមហ៊ុនអត់មានមនុស្សដូរ ដោយសារតែគោលការណ៍ នាយករដ្ឋមន្រ្តីយើងបិទមិនឲ្យចេញ។ គាត់អត់មានមនុស្សដូរ។ គាត់ចាំបាច់ ត្រូវតែគំរាមកំហែង អង្វរក ឬមួយក៏អាចគាបសង្កត់ជាផ្លូវសន្តិវិធី ឬជាផ្លូវហិង្សា ឬក៏ជាមធ្យោបាយផ្សេងៗ ដើម្បីគាបសង្កត់ឲ្យពលការិនីនៅបន្តទៀត ដល់ពេលនៅអ្នកខ្លះទ្រាំនៅ។ អ្នកខ្លះនៅមិនបានរត់។ អ៊ីចឹងធ្វើឲ្យបាត់ខ្លួន»។
មន្ត្រីស៊ើបអង្កេតផ្នែកស្ត្រីរូបនេះ បញ្ជាក់ថា អ្វីដែលកំពុងប្រឈមធ្ងន់ធ្ងរមួយទៀតសម្រាប់ពលការិនីធ្វើការជា មេផ្ទះនៅម៉ាឡេស៊ីនោះ គឺការបញ្ជូនត្រឡប់មកវិញភាគច្រើន មានអាការៈវិកលចរិត និងឈឺធ្ងន់។
ទាក់ទងរឿងការរំលោភសិទ្ធិពលករនេះដែរ កាលពីថ្ងៃទី ១០ ខែឧសា លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន បានថ្លែងក្នុងពិធីបើកកិច្ចប្រជុំរដ្ឋមន្ត្រីការងារអាស៊ាន និងអាស៊ានបូក ៣ នៅវិមានសន្តិភាព ដោយអំពាវនាវឲ្យសមាជិកអាស៊ាន ទាំងអស់គោរពនូវសិទ្ធិពលករចំណាកស្រុក ទេសន្តរប្រវេសក៍ ដោយយកគោលការណ៍ច្បាប់ និងសិទ្ធិមនុស្សមកដោះស្រាយ ក្នុងនាមជាប្រទេសក្នុងតំបន់។
ការអំពាវនាវនេះ ធ្វើឡើងស្របពេលដែលមានព័ត៌មានជាច្រើន ជុំវិញពលករខ្មែរធ្វើការនៅម៉ាឡេស៊ី ដែលរងនូវការធ្វើទារុណកម្មធ្ងន់ធ្ងរ ដូចជា ធ្វើការលើសម៉ោងកំណត់ បង្អត់បាយ ចាប់រំលោភ វាយដំច្រំធាក់ រហូតមានពលករខ្លះស្លាប់ ពិការ ឬឆ្កួត។
លោក ហ៊ុន សែន៖ «កម្ពុជាសូមសំណូមពរប្រទេសជាសមាជិកអាស៊ានទាំង អស់ សូមប្រកាន់យកគោលការណ៍ច្បាប់ និងសិទ្ធិមនុស្ស ដោយចៀសវាងឲ្យបានដាច់ខាតនូវការប្រមាថ និងការបង្កផលវិបាក ដល់ជីវិតពលករទេសន្តរប្រវេសក៍»។
លោកថ្លែងបន្តថា អាស៊ានត្រូវបន្តរៀបចំឲ្យមានដំណោះស្រាយបញ្ហាកម្មករទេសន្តរប្រវេសក៍ ដែលបានរៀបចំ និងចុះហត្ថលេខាលើសេចក្ដីថ្លែងការណ៍រួមមួយ កាលពីថ្ងៃទី ១៣ ខែមករា ឆ្នាំ ២០០៧ ស្ដីពីការការពារ និងលើកកម្ពស់សិទ្ធិពលករទេសន្តរប្រវេសក៍ និងបានបង្កើតគណៈកម្មការ ដើម្បីអនុវត្តន៍សេចក្ដីថ្លែងការណ៍នោះ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។
ពលករខ្មែរម្នាក់អាយុ ២៣ ឆ្នាំ មានស្រុកកំណើតនៅខេត្តកំពង់ធំ ដែលបច្ចុប្បន្នកំពុងបម្រើការងារជាស្ត្រីមេផ្ទះ នៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី បានចោទថា នាងកំពុងត្រូវថៅកែជាជនជាតិ ម៉ាឡេស៊ីធ្វើទារុណកម្មធ្ងន់ធ្ងរ និងបៀតបៀនកេរ្តិ៍ខ្មាស។
អ្នកស្រីជាម្ដាយពលករខ្មែររូបនោះ បានអះអាងកាលពីរសៀលថ្ងៃទី ១០ ខែឧសភាថា កូនស្រីគាត់បានចេញដំណើរទៅធ្វើការជាស្ត្រីមេផ្ទះនៅម៉ាឡេស៊ី តាំងពីថ្ងៃ ទី ២៦ ខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០១១។
បន្ទាប់មក នៅថ្ងៃទី ២១ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ ២០១២ កន្លងទៅ ពលករខ្មែរ ២ នាក់ ដែលធ្វើការនៅជិតផ្ទះ ដែលកូនស្រីគាត់ធ្វើនៅម៉ាឡេស៊ី បានលួចទូរស័ព្ទពីម៉ាឡេស៊ី ថា កូនគាត់កំពុងត្រូវថៅកែបង្ខំឲ្យធ្វើការលើសម៉ោងកំណត់ បង្អត់បាយ និងបានឱបរឹតពីក្រោយបម្រុងចាប់រំលោភ។
សំឡេង៖ «អ្នកជិតខាងប្រាប់ខ្ញុំថា ពេលអ៊ុតខោអាវក៏ដោយ ពេលអីក៏ដោយ ចូលមកដល់នោះឯង វៃមួយធុងទឹក ដបទឹកដបស្អីអញ្ចឹងក្មួយ! ហើយពេលដែលវៃអ៊ីចឹងអត់ឲ្យហូបបាយទេ ហើយបាយក្នុង ១ ថ្ងៃ ហូបតែ ២ ពេលទេ។ ពេលបាយពេលព្រឹក ម៉ោង ៣ ល្ងាចទើបឲ្យ។ បាយព្រឹកម៉ោង ១០ យប់បានឲ្យ។ បាយពេលល្ងាច មីអូននៅជិតហ្នឹងវាប្រាប់ខ្ញុំណាក្មួយ ថៅកែ ដែលវៃនឹងស្ត្រីរាងចំណាស់នៅក្នុងផ្ទះនឹងដែលវៃហើយ អ្នកដែលចាប់នឹងត្រូវជាប្អូនថៅកែ បានស្អីបានស្អីខ្ញុំមិនដឹងទេ តែដឹងថា ចាប់ឱប នៅពេលសែនចិន (បុណ្យចូលឆ្នាំចិន)»។
ម្ដាយពលករខ្មែរ ដែលរងគ្រោះ បានបន្តទៀតថា គាត់បានព្យាយាមទាក់ទងភ្នាក់ងារនាំពលករខ្មែរទៅធ្វើការនៅម៉ាឡេស៊ី ជាច្រើនដង ដើម្បីជួបកូនស្រីគាត់បន្ទាប់ពីទទួលដំណឹងនេះ តែក្រុមហ៊ុន និងភ្នាក់ងារនាំពលករ ទៅធ្វើការនៅម៉ាឡេស៊ី បានប្រាប់ថា កូនគាត់សុខសប្បាយ និងមិនមានការធ្វើទារុណកម្មអ្វីនោះឡើយ។
ទោះយ៉ាងណាក្ដី អ្នកស្រីបានជួបនិយាយទូរស័ព្ទឆ្លងឆ្លើយជាមួយកូន ហើយកូនស្រីបានប្រាប់ថា ខ្លួនពិតជាទទួលរងគ្រោះ ដោយថៅកែធ្វើទារុណកម្ម បង្អត់អាហារ និងវាយដំពិតមែន។
ក្រោយទួលដំណឹងដូច្នេះ អ្នកស្រីបានដាក់ពាក្យបណ្ដឹងទៅមជ្ឈមណ្ឌលអប់រំច្បាប់សម្រាប់សហគមន៍ (CLEC) និងនាយកដ្ឋានប្រឆាំងការជួញដូរមនុស្ស និងការពារអនីតិជននៃក្រសួងមហាផ្ទៃ កាលពីដើមខែមេសាកន្លងមក ដើម្បីសុំឲ្យជួយរកវិធីបញ្ជូនកូនគាត់ត្រឡប់មកស្រុកវិញ។ ក៏ប៉ុន្តែ ភ្នាក់ងារនាំពលករនៅម៉ាឡេស៊ី បានទូរស័ព្ទមកគំរាមកំហែងអ្នកស្រីជាបន្តបន្ទាប់។
សំឡេង៖ «Agencyគំរាមឲ្យខ្ញុំហ្នឹងឯង ដកពាក្យបណ្ដឹងភ្លាមៗ ទៅ មិនបាច់ប្ដឹងផ្ដល់អីទេ កូនគេយកមកមើលឲ្យបាយឲ្យអីហើយ។ វៃតិចតួចអីទេ មិនដល់ថ្នាក់ជាំមិនដល់ថ្នាក់អីទេ។ គេថតមើលហើយ។ មីងឯងចាំតែទទួលយកលុយទៅមិនបាច់ភ័យទេ។ កូនគេដោះស្រាយហើយ Agency គេថា អញ្ចឹងមិនបាច់ប្ដឹងដល់ប៉ុស្តិ៍អាស៊ីសេរីដល់អីទេ។ បើមិនដកពាក្យបណ្ដឹងទេ មីងឯងដឹងតាមរយៈណា ក្មេងទាំង ២ នាក់ ដែលជួយអាចន្ធូហ្នឹងឯង គេមិនឲ្យមកស្រុកវិញទេ។ គេធ្វើបាបក្មេងនោះទៀត»។
លោក មឿន តុលា ប្រធានផ្នែកកម្មវិធីការងារនៃមជ្ឈមណ្ឌលអប់រំច្បាប់សម្រាប់សហគមន៍ បានឲ្យដឹងថា លោកបានទទួលពាក្យបណ្ដឹងពីម្ដាយរបស់ពលការិនីរូបនេះរួចហើយ កាលពីដើមខែមេសា និងកំពុងព្យាយាមទាក់ទងដៃគូនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ជំរុញឲ្យមានការជួយសង្គ្រោះជនរងគ្រោះមកកម្ពុជាវិញឲ្យបានឆាប់។
ការចោទប្រកាន់នេះ ត្រូវបានលោក ណោះ ហាន ប្រធានមជ្ឈមណ្ឌលនាំពលករខ្មែរទៅធ្វើការនៅម៉ាឡេស៊ី ជី.អឹម.ស៊ី (GMC) បដិសេធថា គ្មានអំពើហិង្សាណាមួយទៅលើពលការិនីនៅខេត្តកំពង់នោះទេ ហើយភ្នាក់ងារនាំពលករខ្មែរទៅធ្វើការនៅម៉ាឡេស៊ី ក៏មិនបានគំរាមដល់គ្រួសារជនរងគ្រោះនោះដែរ។
លោក ណោះ ហាន៖ «កូននោះគេមិនបានធ្វើបាបអីទេ។ ប៉ុន្តែ គ្រាន់តែថា ទៅហ្នឹងប្រាប់ថា ម្ចាស់ផ្ទះចេះតែស្រែគំហក គំរាមកំហែង។ ដល់ពេលអ៊ីចឹងទៅ ខ្ញុំក៏ប្រាប់ដល់ Agency ថា អត់បានទេ ធ្វើអ៊ីចឹងអត់បានទេ។ ត្រូវតែសម្រួលប្រាប់ម្ចាស់ផ្ទះនោះ ឲ្យរៀបចំឡើងវិញ។ គេក៏រៀបចំស្រួលរហូតដល់រាល់ថ្ងៃហ្នឹង។ អ៊ីចឹងទេ ប្រសិនជាគាត់ចង់ឲ្យកូនត្រឡប់មកវិញ ក្រុមហ៊ុនអាចរៀបចំឲ្យបាន»។
បើទោះបីជាគេដឹងថា ទៅធ្វើការនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ប្រឈមគ្រោះថ្នាក់ក្ដី ក៏មានប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរជាច្រើននៅតែចង់ទៅធ្វើការនៅប្រទេសនោះ ដដែល។ អ្នកជំនាញសេដ្ឋកិច្ចមួយចំនួនបានអះអាងថា បញ្ហានេះ ដោយសារតែមូលហេតុក្រីក្រ និងភាពគ្មានការងារធ្វើនៅប្រទេសកម្ពុជា។
ដោយភាពក្រីក្រនេះហើយ ទើបឪពុកម្ដាយមួយចំនួន ប្រថុយឲ្យកូនស្រីទៅធ្វើការនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ជាថ្នូរនឹងប្រាក់កម្ចីពីក្រុមហ៊ុនខ្លះ ដើម្បីដោះស្រាយជីវភាព។ ជាក់ស្ដែង ដូចជាម្ដាយពលករមួយរូបនៅខេត្តកំពង់ធំនេះ។ អ្នកស្រីឲ្យដឹងថា អ្នកស្រីបានខ្ចីលុយ ៣០០ ដុល្លារ ពីមជ្ឈមណ្ឌលនាំពលករធ្វើការនៅម៉ាឡេស៊ី ឈ្មោះ ជី.អឹម.ស៊ី (GMC) មុននឹងឲ្យកូនទៅធ្វើការនៅម៉ាឡេស៊ី។
លោក មឿន តុលា ប្រធានកម្មវិធីការងារនៃមជ្ឈមណ្ឌលអប់រំច្បាប់សម្រាប់សហគមន៍ ឲ្យដឹងថា បច្ចុប្បន្នមានពលករខ្មែរប្រមាណ ៥ ទៅ ៦ ម៉ឺននាក់ កំពុងធ្វើការនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី។ មជ្ឈមណ្ឌលអប់រំច្បាប់សម្រាប់សហគមន៍ ក៏ទទួលពាក្យបណ្ដឹងពីគ្រួសារជនរងគ្រោះ ថាមានការប្រើអំពើហិង្សា និងរំលោភសិទ្ធិមនុស្សចំនួន ១០ ករណី គិតត្រឹមថ្ងៃទី ១០ ខែឧសភា ឆ្នាំ ២០១២ នេះ។
រីឯរបាយការណ៍ប្រចាំឆ្នាំរបស់អង្គការ អាដហុក (Adhoc) កាលពីឆ្នាំ ២០១១ ទទួលពាក្យបណ្ដឹងពីគ្រួសារជនរងគ្រោះចំនួន ១០២ ករណី។ តួលេខនេះ ខ្ពស់ជាងពាក់កណ្ដាលកាលពីឆ្នាំ ២០១០ ដែលមានត្រឹមតែជាង ៥០ ករណីប៉ុណ្ណោះ។ សម្រាប់ដើមឆ្នាំ ២០១២ នៅមិនទាន់មានតួលេខច្បាស់លាស់នៅឡើយទេ។
លោក មឿន តុលា សង្ឃឹមថា ស្ថានភាពរស់នៅរបស់ពលករខ្មែរនៅម៉ាឡេស៊ី អាចមានការប្រសើរឡើង ក្រោយពីនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន បានចេញសារាចរណែនាំឲ្យផ្អាកនាំពលករខ្មែរទៅម៉ាឡេស៊ីជា បណ្ដោះអាសន្ន កាលពីខែតុលា ឆ្នាំ ២០១១។ តែជាក់ស្ដែង បញ្ហាដែលធ្លាប់កើតមានដល់ពលករខ្មែរ កាលពីឆ្នាំ ២០០៩ ២០១០ និងឆ្នាំ ២០១១ នៅតែបន្តកើតឡើងថែមទៀត ដល់ឆ្នាំ ២០១២ នេះ ដោយសារតែការអនុវត្តសារាចរណែនាំនោះគ្មានប្រសិទ្ធភាព។
គ្មានប្រសិទ្ធភាពត្រង់ថា ពលករខ្មែរនៅម៉ាឡេស៊ី ត្រូវបានបន្តកុងត្រាថែមទៀត ពេលដែលចប់អាណត្តិចាស់ ហើយក្រុមហ៊ុនមួយចំនួន នៅតែលួចលាក់បញ្ជូនពលករខ្មែរទៅដោយស្ងាត់ៗ ក្រោយពីសារាចរត្រូវបានប្រកាសជាផ្លូវការ។
សំឡេង៖ «អនុវត្តឲ្យមានប្រសិទ្ធិភាពក្នុងការមិនបញ្ជូនMaid តទៅទៀតទេ។ តាមឮព័ត៌មានថា នៅតែមានការបញ្ជូនMaidតាមច្រកផ្សេងៗ។ ក៏ប៉ុន្តែ យើងព្យាយាមរកភស្តុតាងនឹងដែរ តែយើងពិបាករកបន្តិច ដោយសារតែការបញ្ជូននោះ មិនបញ្ជូនតាមរូបភាពភ្លឺដូចលើកមុន»។
បន្ថែមលើនេះ អ្នកស្រី លឹម មុនី អនុប្រធានផ្នែកស្ត្រីនៃសមាគម អាដហុក បានឲ្យដឹងថា ក្រុមហ៊ុននាំពលករទៅម៉ាឡេស៊ីមួយចំនួនបានបិទទ្វារ ដូចជា ក្រុមហ៊ុន T&Pជាដើម ជាហេតុធ្វើឲ្យពលករខ្មែរមួយចំនួនបាត់ដំណឹង ដោយសារតែគ្មានប្រភពឯកសារច្បាស់លាស់សម្រាប់ទំនាក់ទំនងពលករទាំងនោះ។ របាយការណ៍ស្ដីពីការបាត់ខ្លួនពលករ ត្រូវបានបញ្ជូនទៅក្រសួងមហាផ្ទៃតែមិនទាន់បានលទ្ធផលអ្វីទាំងអស់ រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ។
រីឯពលករខ្មែរមួយចំនួន ដែលក្រុមហ៊ុននៅដំណើរការដល់សព្វថ្ងៃ កំពុងប្រឈមនឹងការ ធ្វើទារុណកម្មធ្ងន់ធ្ងរ និងខ្លះទៀត ក៏បាត់ខ្លួនផង ដោយសារតែរត់គេចពីការបង្ខំឲ្យបន្តកុងត្រាថ្មី ដោយសារតែថៅកែមិនព្រមឲ្យត្រឡប់មកផ្ទះវិញ ពេលចប់អាណត្តិ។
អ្នកស្រីបញ្ជាក់ថា៖ «ពលការិនីគាត់ចប់អាណត្តិ គាត់ត្រូវមកតាមកិច្ចសន្យា។ ប៉ុន្តែថៅកែ គេឲ្យមកគេទារមនុស្សដូរពីក្រុមហ៊ុន។ អ៊ីចឹងក្រុមហ៊ុនអត់មានមនុស្សដូរ ដោយសារតែគោលការណ៍ នាយករដ្ឋមន្រ្តីយើងបិទមិនឲ្យចេញ។ គាត់អត់មានមនុស្សដូរ។ គាត់ចាំបាច់ ត្រូវតែគំរាមកំហែង អង្វរក ឬមួយក៏អាចគាបសង្កត់ជាផ្លូវសន្តិវិធី ឬជាផ្លូវហិង្សា ឬក៏ជាមធ្យោបាយផ្សេងៗ ដើម្បីគាបសង្កត់ឲ្យពលការិនីនៅបន្តទៀត ដល់ពេលនៅអ្នកខ្លះទ្រាំនៅ។ អ្នកខ្លះនៅមិនបានរត់។ អ៊ីចឹងធ្វើឲ្យបាត់ខ្លួន»។
មន្ត្រីស៊ើបអង្កេតផ្នែកស្ត្រីរូបនេះ បញ្ជាក់ថា អ្វីដែលកំពុងប្រឈមធ្ងន់ធ្ងរមួយទៀតសម្រាប់ពលការិនីធ្វើការជា មេផ្ទះនៅម៉ាឡេស៊ីនោះ គឺការបញ្ជូនត្រឡប់មកវិញភាគច្រើន មានអាការៈវិកលចរិត និងឈឺធ្ងន់។
ទាក់ទងរឿងការរំលោភសិទ្ធិពលករនេះដែរ កាលពីថ្ងៃទី ១០ ខែឧសា លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន បានថ្លែងក្នុងពិធីបើកកិច្ចប្រជុំរដ្ឋមន្ត្រីការងារអាស៊ាន និងអាស៊ានបូក ៣ នៅវិមានសន្តិភាព ដោយអំពាវនាវឲ្យសមាជិកអាស៊ាន ទាំងអស់គោរពនូវសិទ្ធិពលករចំណាកស្រុក ទេសន្តរប្រវេសក៍ ដោយយកគោលការណ៍ច្បាប់ និងសិទ្ធិមនុស្សមកដោះស្រាយ ក្នុងនាមជាប្រទេសក្នុងតំបន់។
ការអំពាវនាវនេះ ធ្វើឡើងស្របពេលដែលមានព័ត៌មានជាច្រើន ជុំវិញពលករខ្មែរធ្វើការនៅម៉ាឡេស៊ី ដែលរងនូវការធ្វើទារុណកម្មធ្ងន់ធ្ងរ ដូចជា ធ្វើការលើសម៉ោងកំណត់ បង្អត់បាយ ចាប់រំលោភ វាយដំច្រំធាក់ រហូតមានពលករខ្លះស្លាប់ ពិការ ឬឆ្កួត។
លោក ហ៊ុន សែន៖ «កម្ពុជាសូមសំណូមពរប្រទេសជាសមាជិកអាស៊ានទាំង អស់ សូមប្រកាន់យកគោលការណ៍ច្បាប់ និងសិទ្ធិមនុស្ស ដោយចៀសវាងឲ្យបានដាច់ខាតនូវការប្រមាថ និងការបង្កផលវិបាក ដល់ជីវិតពលករទេសន្តរប្រវេសក៍»។
លោកថ្លែងបន្តថា អាស៊ានត្រូវបន្តរៀបចំឲ្យមានដំណោះស្រាយបញ្ហាកម្មករទេសន្តរប្រវេសក៍ ដែលបានរៀបចំ និងចុះហត្ថលេខាលើសេចក្ដីថ្លែងការណ៍រួមមួយ កាលពីថ្ងៃទី ១៣ ខែមករា ឆ្នាំ ២០០៧ ស្ដីពីការការពារ និងលើកកម្ពស់សិទ្ធិពលករទេសន្តរប្រវេសក៍ និងបានបង្កើតគណៈកម្មការ ដើម្បីអនុវត្តន៍សេចក្ដីថ្លែងការណ៍នោះ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។
No comments:
Post a Comment